Nie dziwię się przedmówczyni, sama widząc, jak parzą tam kawę, zrezygnowałam. Dysza od spieniarki do mleka nie jest myta, cała pokryta jest skorupą z zaschniętego starego mleka. Widocznie pracownicy nei wiedzą, że na takich "brudach" gromadzą się bakterie, a poza tym jest to maczanie w kawie brudnego pręta, ochyda. Jadłam tam z przyjaciółmi i wszyscy byliśmy niezadowoleni zarówno z rozmrażanych i przegotowanych dań, jak i z obsługi i atmosfery, jaką wprowadzają przełożeni. Podobne wrażenie, tylko ubrane w bardziej elegancki klimat, odnieśliśmy w aMoże, jak się potem okazało, restauracji spod tej samej bandery. Niedobrze, niedobrze, na szczęście dwa kroki dalej jest stare miasto, a na nim wiele fantastycznych restauracji.

Swoją wycieczkę po Restauracji Santorini, zaczęłam od małej czarnej.
Zamówiłam na początek kawę espresso. Podana jak zwykle w małej filiżance, ale łyżeczka która była podana z kawą była nie odpowiednia, ponieważ była za duża żeby wymieszać cukier. Kawa bez aromatu i Cremy - brązowa, orzechowa pianka na powierzchni kawy, pokrywa równomiernie całą powierzchnię kawy. Jest jaśniejsza od kawy. Powstająca poprzez wydobycie substancji oleistych i zmieszanie ich z powietrzem w procesie parzenia. Powinna utrzymać się na powierzchni kawy przez ok. 2 minuty. Po kolorze i konsystencji Cremy już na pierwszy rzut oka możemy ocenić czy espresso jest odpowiednio przyrządzone.
Tatar wołowy który zamówiłam. Na pierwszy rzut oka polędwica mrożona, czyli mięso nie świeże, zbyt ciemna ( powinna być pięknie ciemno różowa ) i za dużo białej tkanki. Pewnie jest to polędwica, ale nie pierwszej jakości. Dodatki typu cebulka i ogórek pokrojone, ( dla mnie za grubo ) szkoda że nie posiekane. Brakowało mi w tym grzybków marynowanych.
Szkoda że na tak prostych rzeczach, restauracja traci gości.